O'Carolan Memories 1 pl

Szczegóły: Odsłon: 1345

Carolan playing small

Wspomnienia O'Carolana 1

Nowe wykonanie przez Erica Kellera

1 Loftus Jones g-moll [64]
2 Carolans Welcome g-moll [171]
3 O'Carolans Concerto g-moll [154] (również Pani Power)
4 Carolans Cup g-moll [185]
5 Blind Mary a-moll [182]
6 Planxty Eleanor Plunkett d-moll [150]
7 Lament for Owen Roe O'Neill g-moll [211]
8 Carolan's Draught g-moll [186]
9 Carolans Quarrel With The Landlady d-moll [190]
10 Captain O'Kane g-moll [133]
11 Captain O'Neill d-moll [214]
12 Lady Athenry g-moll [1]
13 Lord Inchiquin d-moll [58]
14 Princess Royal - Księżniczka Royal g-moll [87] (także Miss McDermott)

Kompletny album części 1

Wspomnienia O'Carolana 2

1 Carolan's Fancy C-dur [174]
2 John O'Connor G-dur [O'Farrell str. 57]
3 Carolans Receipt G-dur [161]
4 Pułkownik John Irwin C-dur [59]
5 Fanny Power F-dur [155]
6 George Brabazon G-dur [6]
7 Hewlett C-dur [56]
8 Hugh O'Donnell C-dur [127]
9 Maggie Browne G-dur [180]
10 Pani Maxwell, First Air g-moll (transpozycja z h-moll) [101]
11 Oda do Whiskey D-dur [197]
12 O'Flinn C-dur [128]
13 Sheebeg i Shemore D-dur [202]
14 Lament duchowieństwa e-moll [207]
15 Thomas Leixnip The Proud D-dur [przypisywany O'Carolanowi]
16 Deliverance (na podstawie Carolan's Dream [187]) a-moll

Kompletny album części 2

Partytury muzyczne 1

1. Loftus Jones - żywy wpis

"Donal O'Sullivan (1958) podaje, że Loftus Jones był synem Thomasa i Susanny Jones z Ardnaglass w hrabstwie Sligo. O'Sullivan uzasadnia, że melodia musiała zostać skomponowana pod koniec kariery O'Carolana, ponieważ Loftus musiał być młodym mężczyzną w chwili śmierci barda."(1) Nie mylić, był też słynny dowódca o imieniu "Loftus William Jones", znany z akcji w bitwie morskiej w 1916 roku.

2. Carolan's Welcome - kolejny dobry utwór otwierający album

Carolan's Welcome było "...pierwotnie bez tytułu i ..." prawdopodobnie skomponowane dla patronów, których nazwiska zaginęły; dotarły do nas albo z błędnymi tytułami, albo bez tytułów ". Melodia została znaleziona przez P.W. Joyce'a w rękopisach kolekcjonera Williama Forde'a (ok. 1759-1850) w Royal Irish Academy, [Dublin, s. 62], chociaż Joyce nieznacznie ją zmienił w swojej Old Irish Folk Music and Songs (1909)."(2) Tytuł Carolan's Welcome został nadany temu utworowi przez The Chieftains, którzy zaadaptowali go jako temat muzyczny z okazji wizyty papieża Jana Pawła II w Dublinie w 1979 roku (Wikipedia).

3. O'Carolans Concerto - zabawa i wyzwanie dla palców i pamięci

W Traditional Tune Archive (3) znajduje się wspaniała historia, skrócona tutaj. Nazwa "koncert" została dołączona z powodu incydentu między O'Carolanem a słynnym włoskim skrzypkiem i kompozytorem Gemenianim, który wówczas mieszkał w Dublinie.

Słysząc o umiejętnościach muzycznych O'Carolana i chcąc go przetestować, Geminiani wysłał mu utwór włoskiej muzyki, który został przez niego zmieniony tak, aby zawierał bardzo subtelne zmiany i wady. Po otrzymaniu muzyki przez pośrednika, O'Carolan wysłuchał utworu i pochwalił go, ale powiedział po irlandzku: "Tu i ówdzie kuleje i potyka się". Polecił poprawić utwór i odesłał go do Geminianiego. Ten przeczytał go i ogłosił go "il genio vero della musica". Zauważono, że utwór zawiera wpływy różnych włoskich mistrzów, zwłaszcza Corellego, którego muzykę Carolan podobno podziwiał.

4. Carolans Cup - sugestywny wpis

Donal O'Sullivan (1858) twierdzi, że O'Carolan mógł go zagrać i być może zmodyfikował go do swoich celów, a także, że jest to zmieniona wersja melodii ludowej znanej w czasach Carolana o nazwie "Ar bhruach na carraige báine" (On the Brink of the White Rocks) (4).

W tym kontekście pojawiają się nawyki alkoholowe O'Carolana. OldMusicProject zamieścił taki oto obrazowy komentarz na temat jego picia, a także jego zdolności do asertywności w razie potrzeby (5):

"Lekarz zalecił Carolanowi zaprzestanie picia na pewien czas. Carolan zaczął czuć się gorzej zamiast lepiej. Następnie znalazł lekarza, który dał mu odwrotną radę, po czym duchy Carolana natychmiast stały się "żywe i wesołe". Ułożył następujący wiersz, przetłumaczony z języka gaelickiego:

Głupcem jest ten, kto oddaje się trunkom,
Od razu zmiękcza skórę,
Przyśpiesza powolny powóz,
Daje ducha i rozum głupcowi.
Człowiek, który z zasady jest głupi
Odkrywa wiele do powiedzenia,
Podczas gdy ten, kto jest nieśmiały od Yule
Będzie mówił w miłosny sposób.
To napój podnosi na duchu poltroona
Do bitwy we Francji i w Hiszpanii,
Oto koniec mojej melodii.
I proszę napełnić mi ten zderzak ponownie!

"Spośród ponad 220 kompozycji granych do dziś, 'Farewell to Whiskey' opowiada o następstwach zakazu picia przez jednego z lekarzy, a 'O'Carolan's Receipt' (nr 3 w drugiej serii) o otrzymaniu recepty od drugiego lekarza na powrót do picia whiskey! Według biografów, O'Carolan spędził całą noc z lekarzem (doktorem Johnem Staffordem) i napisał tę melodię na jego cześć.

"Inna anegdota głosi, że David Murphy, który był harfiarzem Lorda Mayo i grał kiedyś przed królem Francji Ludwikiem XIV, powiedział Carolanowi, że jego melodie są jak 'kości bez wołowiny'. Carolan przeciągnął więc Murphy'ego kopiąc i krzycząc przez pokój. Podczas gdy Murphy krzyczał, Carolan zauważył: "Włóż wołowinę do tego powietrza, szczeniaku".

5. Blind Mary - prawdopodobnie wpis autobiograficzny

Nie jest pewne, czy ta wspaniała melodia została naprawdę napisana przez O'Carolana. Traditional Tune Archive podaje, że (6): "Jeśli Carolan skomponował tę melodię, to prawdopodobnie dla innej niewidomej harfiarki o imieniu Máire Dhall (Ślepa Mary), która mieszkała w jego okolicy i którą niewątpliwie znał. Máire Dhall była profesjonalną harfistką (jedną z niewielu kobiet zarejestrowanych w tym zawodzie), która uczyła inną niewidomą kobietę, Rose Mooney, która pojawiła się na spotkaniu harfowym w Belfaście w 1792 roku, jednym z ostatnich spotkań dawnych irlandzkich harfistów (Sanger & Kinnaird, Tree of Strings, 1992)."

6. Planxty Eleanor Plunkett - gorąca propozycja od O'Carolan

Słowo "Planxty" to irlandzka lub walijska melodia na harfę, o żałobnym lub tęsknym charakterze, stworzona "na cześć osoby". O'Carolan napisał kilka kompozycji i wierszy dla patronów, z którymi mieszkał, a to jest dla pewnej "Eleanor Plunkett".

Ale kim jest Eleanor Plunkett?

Następująca wyjątkowa historia została ponownie opisana w Traditional Tune Archive (7): "Donal O'Sullivan (1958, vol. 2, s. 95), cytując Ó Máille'a, pisze, że historia głosi, że około trzydziestu członków rodziny Eleanor zamknęło się w swoim zamku Castlecome i zostało wysłanych wrzątkiem. Nikt nie wie dlaczego, chociaż O'Sullivan sugeruje, że tragedia była prawdopodobnie przesadzoną historią z niepublikowanego zeznania z 1641 roku. W każdym razie Eleanor była najwyraźniej ocalałym członkiem rodziny.

O'Carolan szybko reagował na krytykę i był nieco defensywny i drażliwy w odniesieniu do swojej sztuki, być może dlatego, że jego utrzymanie zależało od zadowolonych mecenasów. Gdy komponował tę pieśń, woźnica Eleanor przerwał mu, przypominając, że słyszał wiele takich samych słów, których O'Carolan używał w innych pieśniach. Oburzony bard podniósł swoją laskę i zagroził nią służącemu, mówiąc: "Ani pan, ani żadna inna osoba nigdy nie usłyszy więcej, niż to, co zostało już skomponowane!".

7. Lament for Owen Roe O'Neill - publiczny lament dla wczesnego irlandzkiego bohatera

Wikipedia (8): jest to tradycyjna irlandzka ballada. Z żałobną melodią opartą na XVIII-wiecznej kompozycji, jest to lament na śmierć Owena Roe O'Neilla. Jej tekst został później napisany przez Thomasa Davisa i czerpie z tradycji romantycznego nacjonalizmu, który był u szczytu popularności w tamtych czasach.

8. Carolan's Draught - szczęśliwe czasy w pubie

To celebracja dobrych czasów - które były potrzebne w szczególnie trudnym okresie przejściowym w Irlandii. To wspaniałe, że O'Carolan miał wewnętrzną radość i siłę, aby dotrzeć do swojego otoczenia z wieloma radosnymi melodiami.

9. Carolan's Quarrel with the Landlady - słyszalna różnica zdań

Traditional Tune Archive podaje następującą informację (9): "Natura kłótni z Panią (tj. gospodynią) jest nieznana. Możliwe, kontynuuje O'Sullivan, że kobietą, o której mowa, była niejaka Bridget Waldron, opisana jako "nygardly ale-wife", o której O'Carolan skomponował następujące "ostre" epitafium (przetłumaczone z irlandzkiego i wydrukowane przez Hardimana w Irish Minstrelsy, 1831):

Proszę nagrobku, niech Bridget nie wraca tam, skąd przyszła,
Bo zakwasiłaby pański trunek i przyniosła wstyd pańskiemu domowi".
Wielu bezbłędnych poetów przyczyniło się do jej przekleństwa przez suszę,
Teraz jest pogrzebana, diabeł ją nęka - i pragnienie, pragnienie, pragnienie!

O'Carolan, jak zauważono, był znany z tego, że stawał się niski i drażliwy, gdy podaż napoju była w jakikolwiek sposób ograniczona".

Bez wątpienia. Komentujemy jednak, że uważna lektura ujawnia również irytującą paplaninę gospodyni, przerywaną tylko od czasu do czasu krótką próbą wtrącenia słowa przez O'Carolana. W każdym razie, cała wymiana zdań z pewnością przyczyniła się do kilku śmiechów w pubie.

10. Captain O'Kane - uczczenie pamięci bardzo cenionego kapitana

Tą melodią świętujemy osiągnięcia, podnosimy kieliszek i wznosimy toast za tego dzielnego człowieka.

11. Captain O'Neill - bystry kapitan marynarzy

Z tym wiąże się pewna historia. Znajdujemy się na łodzi na wzburzonym morzu u zachodnich wybrzeży Irlandii. Na pokładzie jest pięciu twardych mężczyzn. Kapitan mówi im, gdzie ukrywają się najtłustsze ryby. Jeden z mężczyzn pyta: "Jest pan pewien? Nie jestem pewien...". "Zobaczy pan, młody człowieku. Znajdzie je pan dokładnie tam, gdzie wskazuję". "Tak jest", mówią dwaj inni mężczyźni, a jeszcze inni mężczyźni się zgadzają. Wyruszają więc w drogę i wszyscy robią, co w ich mocy, a tam jest wielka, tłusta ryba - i Kapitan też ją złowił! Szczęśliwa piątka złowiła jeszcze wiele ryb, zanim wyruszyła w drogę powrotną do domu.

12. Lady Athenry - elegancki walc, dedykowany Pani Bermingham

The Traditional Tune Archive komentuje (10): "O'Sullivan (1958) określa, że tematem utworu jest Lady Mary Nugent (1694-1725), najstarsza córka Thomasa, 4. hrabiego Westmeath, która poślubiła Francisa
Berminghama, 21. barona Athenry, we wrześniu 1716 roku. O'Sullivan podaje historię Berminghamów, którzy wywodzili się od rycerza dowodzącego normańską inwazją Strongbowa na Irlandię w 1170 roku".

"Lady Athenry" może mieć również inne znaczenie.

Athenry to miasto w hrabstwie Galway z zamkiem Athenry, klasztorem i anglo-normańskim planem ulic z XIII wieku. Dziewięć dni przed Dniem Pani ludzie zaczynali odmawiać piętnaście dekad różańca każdej nocy aż do piętnastego sierpnia (11). Dzień Pani przyciągał setki ludzi w każdym wieku, z których każdy był zdeterminowany, aby prosić o osobiste przysługi lub dziękować za spełnione życzenie. Wielu z nich cierpiało na artretyzm i inne dolegliwości fizyczne (12).

13. Lord Inchiquin - ku pamięci hrabiego Inchiquin (zmarłego w 1654 roku)

Jest to kolejny znany irlandzki walc skomponowany "na cześć młodego 4. hrabiego Inchiquin, Williama O'Briena (1694-1777), który został Wielkim Mistrzem Wolnomularzy Anglii w 1726 roku. Siedzibą rodziny był zamek Dromoland w Newmarket-on-Fergus w hrabstwie Clare, który do 1962 roku pozostawał w rękach lordów Inchiquin. ...

"Donal O'Sullivan (1958) twierdzi, że O'Carolan odwiedzał ks. Charlesa Masseya z Doonass, niedaleko Dromoland, i podejrzewa, że utwór został skomponowany przy tej okazji (13)".

Wikipedia zauważa, że "Inchiquin był fetowany przez antykwariuszy, a wiele dzieł historii Irlandii powstałych w tym czasie jest mu poświęconych; jako anglikanin wywodzący się ze starej gaelickiej rodziny, był politycznym wyborem dla tych, którzy chcieli rozpowszechniać swoją pracę w Irlandii Ascendancy i Hanowerskiej Wielkiej Brytanii".

14. Captain O'Neill - Księżniczka Królewska - dedykowana Pani MacDermott

Aby uhonorować jego wieloletnią przyjaciółkę i opiekunkę, która nauczyła go gry na harfie po tym, jak oślepł na ospę. Wrócił do jej domu po tułaczce przez Irlandię, mówiąc: "Przybyłem tu po tym wszystkim, co przeszedłem, by w końcu umrzeć w domu, w miejscu, gdzie otrzymałem pierwsze nauki i pierwszego konia".